Ruins: Οροθετικές γυναίκες, το χρονικό μιας διαπόμπευσης

Ένα ντοκιμαντέρ για τη συγκλονιστική υπόθεση ποινικοποίησης του HIV στην Ελλάδα. 

Η εξιστόρηση της δίωξης των οροθετικών γυναικών, οι οποίες προσήχθησαν από την Ελληνική Αστυνομία, υπέστησαν εξαναγκαστικούς ελέγχους για ΗΙV, προφυλακίστηκαν για κακούργημα, και τελικά διαπομπεύτηκαν, όταν οι φωτογραφίες και τα προσωπικά τους δεδομένα δημοσιοποιήθηκαν στα ΜΜΕ, λίγες μέρες πριν τις εθνικές εκλογές της 6ης Μαΐου 2012.   


Πρεμιέρα Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου 2013 στις 19:00 Μουσείο Μπενάκη, Πειραιώς 138 & Ανδρονίκου, Αθήνα 







Trailer :




Εδώ το επίσημο site του ντοκιμαντέρ 

Συντελεστές: Σκηνοθεσία: Ζωή Μαυρουδή. Οπερατέρ, Ήχος: Γιάννης Χήνος. Μοντάζ: Antonio Rochira. Πρωτότυπη Μουσική: Fruto5. Συνθέτης: Diamanda Galás, «This is the Law of the Plague» (Plague Mass, live 1991). Mιξάζ: Νίκος Τσινές. Τρέιλερ: @menacius. Γραφικά, Υπότιτλοι: Νεφέλη Αλεπουδέλη, @menacius. Βοηθός Σύνταξης: Μαριάννα Ρουμελιώτη. Εκτέλεση Παραγωγής: Θεοδώρα Οικονομίδου (@IrateGreek), Λουκάς Σταμέλλος (@potmos). Βοηθός Παραγωγής: @ypopto_mousi. Δημόσιες Σχέσεις: Θεοδώρα Οικονομίδου, Ναταλία Κλώσσα. Web Design: @ypopto_mousi, @SpecKtator_

Δεν θα υπάρξει τέλος στην επιδημία του HIV/AIDS χωρίς παράλληλα βήματα για τα ανθρώπινα δικαιώματα

Στην επίσημη ομιλία της στο κλείσιμο του παγκόσμιου ιατρικού συνεδρίου για το HIV/AIDS η Φρανσουά Μπαρέ Σινουσί, κάτοχος του Nομπέλ Ιατρικής και Πρόεδρος της Διεθνούς Επιστημονικής Κοινότητας των ερευνητών και ιατρών του HIV/AIDS αναφέρθηκε στην επαναφορά της υγειονομικής διάταξης 39Α από τον τωρινό Υπουργό Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης της χώρας μας λέγοντας επί λέξει: 

"Όπως επαναλαμβάνουμε εδώ και χρόνια δεν γίνεται να υπάρξει τέλος στην επιδημία του HIV/AIDS αν παράλληλα δεν κάνουμε βήματα στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Νομίζω ότι αυτό έγινε σαφέστατα ξεκάθαρο κατά τη διάρκεια των ομιλιών εδώ αυτή την εβδομάδα. Με μεγάλη απογοήτευση λοιπόν, μάθαμε χτες ότι το Υπουργείο Υγείας της Ελλάδας εισήγαγε ξανά την υποχρεωτική εξέταση για HIV μετά από προσαγωγές σε εκδιδόμενες γυναίκες. Ως Πρόεδρος της Διεθνούς Επιστημονικής Κοινότητας HIV/AIDS καταδικάζω αυτή την κίνηση και καλώ την Ελληνική κυβέρνηση να επανεξετάσει την στάση της. Οι διαγνώσεις του HIV έχουν αυξηθεί στην Ελλάδα εξαιτίας της κρίσης και οι υποχρεωτικές εξετάσεις για HIV και καταναγκαστικές προσαγωγές το μόνο που θα προκαλέσουν είναι την αύξηση της επιδημίας στη χώρα."

πηγή : Θετική Φωνή

Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στις Διωκόμενες Οροθετικές για την ΕΡΤ

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στις Διωκόμενες Οροθετικές

Όχι στο κλείσιμο της ΕΡΤ!

Ως πολίτες αυτής της χώρας και ως Πρωτοβουλία θέλουμε να εκφράσουμε την οργή μας για τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης ότι θα κλείσει τη δημόσια Ραδιοτηλεόραση και θα την μετατρέψει σε επιχείρηση που θα λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Παράπλευρη απώλεια, οι απολύσεις 2.700 εργαζομένων.

Ως Πρωτοβουλία θέλουμε να θυμίσουμε ότι η ΝΕΤ μέσα από τα Δελτία Ειδήσεων δεν συμμετείχε στην διαπόμπευση των 27 οροθετικών γυναικών που ήταν χρήστριες ουσιών, συνελήφθησαν στα τέλη Απριλίου του 2012 και διαπομπεύθηκαν με τις φωτογραφίες τους, ονόματα, τόπο κατοικίας, με εισαγγελική εντολή. Παρουσίασε στα Δελτία Ειδήσεων τις φωτογραφίες θολές και χωρίς ονόματα. Αντίθετα, τα ιδιωτικά κανάλια τότε συμμετείχαν με ζήλο στη διαπόμπευση που κατέστρεψε τις ζωές αυτών των γυναικών και υιοθέτησαν μια ακραία αντιδημοκρατική πράξη, γινόμενα έτσι απόλυτα συνένοχα.

Θυμίζουμε επίσης τη φωνή του δημοσιογράφου Κώστα Αρβανίτη από την πρωινή εκπομπή της ΝΕΤ με την Μαριλένα Κατσίμη, που αποκάλεσε φασιστική την συμπεριφορά του τότε υπουργού Υγείας. Αυτό αμέσως έφερε την απόλυση και των δύο.

Η παρανομία και η φασιστική φύση της πράξης αυτής των τότε υπουργών Λοβέρδου Χρυσοχοΐδη έχει πλέον και τη βούλα των δικαστικών αποφάσεων, αφού όλες οι κακουργηματικές κατηγορίες εναντίον αυτών των γυναικών κατέπεσαν, και η υγειονομική διάταξη πάνω στην οποία είχε στηριχτεί αυτό το κυνήγι μαγισσών καταργήθηκε οριστικά πριν ένα μήνα.

Τα πολλά προβλήματα της ΕΡΤ Α.Ε. όπως και όλων των ΔΕΚΟ πρέπει να αντιμετωπισθούν με δημοκρατικές διαδικασίες, έξωση των διορισμένων από την κυβέρνηση χρυσοπληρωμένων στελεχών που με πολλούς τρόπους ανοίγουν δρόμους για διαφθορά, σπατάλη δημοσίου χρήματος, διαπλοκή εκμαυλισμό ανθρώπων και δημιουργία ομάδων συνενοχής.

Θέλουμε τη δημόσια Ραδιοτηλεόραση δημοκρατική, με αντικειμενική ενημέρωση και προαγωγή του πολιτισμού, και προσβάσιμη από ομάδες πολιτών για την προβολή των θεμάτων τους όπως και από πολιτικά κόμματα, ισότιμα. Επίσης, να πάψει να είναι ιμάντας μεταβίβασης της κυβερνητικής προπαγάνδας.

ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΕΡΤ

ΝΑΙ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Αθήνα, 13-6-2013

Για ενημέρωση, επικοινωνία:

http://diokomenesorothetikes.wordpress.com

diokomenesorothetikes@gmail.com

πηγή : www.fylosykis.gr

Θλιβερή πρωτιά της Ελλάδας σε νέες μολύνσεις HIV μεταξύ χρηστών ενέσιμων ναρκωτικών

Ιδιαίτερη ανησυχία σχετικά με την χρήση ναρκωτικών ουσιών στην Ευρώπη προκαλεί η ετήσια έκθεση του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για τα ναρκωτικά, που ανακοινώθηκε στη Λισαβόνα. 

Η Ελλάδα (καθώς και η Ρουμανία) εξακολουθεί να έχει την πρωτιά σε νέες μολύνσεις HIV ανάμεσα σε χρήστες/χρήστριες ενδοφλέβιων ναρκωτικών ουσιών, ενώ η έκθεση αναφέρει και την αυξημένη μετάδοση της Ηπατίτιδας C, οι επιπτώσεις της οποίας μπορεί να φανούν και μετά από αρκετά χρόνια.

Ενθαρρυντικές είναι οι διαπιστώσεις της έκθεσης σχετικά με την πρόληψη των θανάτων μετά από χρήση, με τη χορήγηση αντίδοτου και τη σωστή ενημέρωση για τις πρώτες βοήθειες που μπορεί να δώθούν σε έναν χρήστη ή μια χρήστρια που βρίσκεται σε κίνδυνο. Αισιόδοξο είναι και το γεγονός, ότι όλο και περισσότεροι χρήστες και χρήστριες στην Ευρώπη ζητούν βοήθεια για απεξάρτηση.

Ωστόσο αυτό συμβαίνει σε μια περίοδο που λόγω της οικονομικής κρίσης πολλές χώρες σχεδιάζουν και κάνουν περικοπές, που, όπως εκτιμούν οι υπεύθυνοι οργανισμού της ΕΕ για τα ναρκωτικά, θα κληθούν να πληρώσουν πολύ περισσότερο στο άμεσο μέλλον, σε κοινωνικό επίπεδο αλλά και μέσα από τα συστήματα υγείας τους.

Η θλιβερή πρωτιά της Ελλάδας

Οι νέες μολύνσεις με τον ιό HIV ανάμεσα σε χρήστες/χρήστριες ενδοβλέβιων ναρκωτικών, αυξήθηκαν στην Ελλάδα περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρώπης, κατάσταση την οποία πλησιάζει μόνο η Ρουμανία, όπως αναφέρεται στην έκθεση, ενώ εκτιμάται ότι και οι μολύνσεις από Ηπατίτιδα C είναι ιδιαίτερα αυξημένες και αποτελεί επίσης ένα σοβαρό πρόβλημα, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά για το σύνολο της Ευρώπης.

Η ηπατίτιδα C, η οποία μεταδίδεται μέσω της κοινής χρήσης συρίγγων έχει μολύνει ποσοστό 18% έως 80% των χρηστών, οι οποίοι δεν αναζητούν ιατρική βοήθεια. Γνωστή και ως «σιωπηλή επιδημία» η ηπατίτιδα C μπορεί να μη διαγνωσθεί για μεγάλο διάστημα, ενώ πολλοί από τους πάσχοντες εμφανίζουν ήπια ή καθόλου συμπτώματα για 20 χρόνια ή περισσότερο.

«Η έξαρση του ιού HIV στους χρήστες ενέσιμων ναρκωτικών, που εμφανίστηκε στο τέλος του 2010, συνεχίστηκε με αμείωτο ρυθμό όλο το 2011 και το 2012» επισημαίνει η επιστημονική υπεύθυνη του Ελληνικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγείας (ΕΚΤΕΠΝ), Μ. Τερζίδου.

Παράλληλα, «η οικονομική κρίση επιδρά στον τρόπο χρήσης, καθώς διάφορες ουσίες εναλλάσσονται στην καθημερινότητα του χρήστη, ανάλογα με την τιμή τους και τα διαθέσιμα χρήματα. Επιπλέον, με λιγότερα χρήματα αγοράζεται μικρότερη ποσότητα ηρωίνης και επιστρατεύεται η ενέσιμη χρήση ως πιο δραστική» καταλήγει η κ. Τερζίδου.

Θετικό είναι το γεγονός ότι οι αρνητικές επιπτώσεις της ενδοφλέβιας χρήσης στη δημόσια υγεία κινητοποίησαν τους αρμόδιους, και παρά την οικονομική κρίση στην Ελλάδα και τις περικοπές, οι χαράσσοντες πολιτική έλαβαν άμεσα μέτρα για την ελαχιστοποίηση των συνεπειών από την ενδοφλέβια χρήση και λειτούργησαν νέες μονάδες χορήγησης υποκαταστάτων.

Η γνώση μειώνει τους θανάτους

Η κατάχρηση ναρκωτικών είναι μία από τις κύριες αιτίες θανάτου των νέων στην Ευρώπη, τόσο άμεσα λόγω υπερβολικής δόσης, όσο και έμμεσα, δηλαδή λόγω νοσημάτων και ατυχημάτων, βίας και αυτοκτονιών, συνδεόμενων με τα ναρκωτικά.

Το 2011 αναφέρθηκαν περίπου 6.500 θάνατοι από υπερβολική δόση, οι οποίοι συνδέονται κατά κύριο λόγο με τη χρήση οπιοειδών. Παρότι ο αριθμός εμφανίζεται μειωμένος σε σχέση με το 2010 (7.000 θάνατοι) και το 2009 (7.700 θάνατοι), η μείωση των θανάτων που συνδέονται με τα ναρκωτικά εξακολουθεί να συνιστά «μείζονα πρόκληση για την πολιτική δημόσιας υγείας στην Ευρώπη» αναφέρεται στην έκθεση.

Το Παρατηρητήριο περιγράφει, μεταξύ άλλων, τρόπους βελτίωσης των αντιδράσεων των παριστάμενων σε περιστατικά υπερβολικής δόσης, εκπαιδεύοντας τις οικογένειες και τα άτομα στο περιβάλλον των χρηστών να αναγνωρίζουν και να αντιμετωπίζουν τα περιστατικά αυτά, ώστε η έκβασή τους να μην είναι μοιραία.

Ένας τέτοιος τρόπος είναι η αντιστροφή της επίδρασης των οπιοειδών με τη χρήση ενός αποτελεσματικού και οικονομικού αντίδοτου (ναλοξόνη). Πιλοτικά προγράμματα ή προγράμματα διάθεσης ναλοξόνης σε χρήστες οπιοειδών, συγγενείς και φροντιστές αναφέρονται από πέντε χώρες, τη Δανία τη Γερμανία την Ιταλία τη Ρουμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Ολοένα και περισσότεροι χρήστες ζητούν βοήθεια

Το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο για τα ναρκωτικά εκτιμά ότι τουλάχιστον 1,2 εκατομμύρια Ευρωπαίοι παρακολούθησαν προγράμματα απεξάρτησης πριν από δύο χρόνια. Οι χρήστες οπιοειδών αντιπροσωπεύουν την πολυπληθέστερη ομάδα χρηστών υπό θεραπεία, ακολουθούμενοι από τους χρήστες κάνναβης και κοκαΐνης. Η θεραπεία υποκατάστασης παραμένει θεραπεία «πρώτης επιλογής» για την αντιμετώπιση του εθισμού στα οπιοειδή. Άλλες βασικές μορφές παρεχόμενων θεραπειών απεξάρτησης είναι οι ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις και η σωματική αποτοξίνωση.

«Όσο η Ευρώπη εξακολουθεί να βρίσκεται αντιμέτωπη με αρνητικούς ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης, αυξανόμενη ανεργία και περικοπές των δημοσίων δαπανών, τα κονδύλια για την υγεία, τη δημόσια τάξη και την ασφάλεια κινδυνεύουν με περικοπές», δηλώνει ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για τα ναρκωτικά, Joao Goulao. «Ήδη αρκετές ευρωπαϊκές χώρες αναφέρουν περικοπές στις υπηρεσίες που σχετίζονται με τα ναρκωτικά. Πρέπει να ενισχύσουμε το μήνυμα ότι η θεραπεία απεξάρτησης παραμένει η πιο οικονομική πολιτική επιλογή, ακόμη και σε καιρούς δύσκολους για την οικονομία».

πηγή : Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο για την Χρήση Ναρκωτικών και την Εξάρτηση

Κατάργηση της υγειονομικής διάταξης 39Α

Καταργήθηκε, επιτέλους, η υγειονομική διάταξη 39Α, η οποία υπογράφηκε πριν από ένα περίπου χρόνο από τον τότε υπουργό υγείας Ανδρέα Λοβέρδο με σκοπό την "προστασία της δημόσιας υγείας", με βάση την οποία έγιναν μαζικές συλλήψεις και υποχρεωτικές εξετάσεις για HIV σε εκδιδόμενες, χρήστριες ναρκωτικών ουσιών και τρανς γυναίκες, οδηγώντας όσες βρίσκονταν θετικές στην δικαιοσύνη, με την κατηγορία της "βαριάς σκοπούμενης σωματικής βλάβης".

Παρακάτω, η σχετική ανακοίνωση της Θετικής Φωνής (Σύλλογος Οροθετικών Ελλάδας) :

"Η Θετική Φωνή υποδέχεται με ανακούφιση την κατάργηση της Υγειονομικής Διάταξης Γ.Υ. 39α (γνωστή ως διάταξη Λοβέρδου) που υπέγραψε η Υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, κα Φωτεινή Σκοπούλη.

Ο σύλλογός μας αλλά και σύσσωμη η κοινωνία των πολιτών παρακολούθησε στενά όλη την ιστορία αυτής της διάταξης που διέσυρε μαζικά γυναίκες, τις υπέβαλε σε υποχρεωτική εξέταση για HIV, τις προφυλάκισε με την κατηγορία της "βαριάς σκοπούμενης σωματικής βλάβης" και που τελικά μετά από αρκετούς μήνες στη φυλακή η Ελληνική Δικαιοσύνη ήρθε να αθωώσει (8 κρατούμενες) καθώς το κατηγορητήριο δεν ευσταθούσε. Οι προσπάθειές μας να αποδοθούν ευθύνες εκεί που πρέπει αλλά και να υποστηριχτούν οι γυναίκες και οι οικογένειές τους που υπέστησαν τον εξευτελισμό συνεχίζονται ακόμα και σήμερα.

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι η κίνηση της επίσημης ηγεσίας του Υπουργείου να καταργήσει την διάταξη δεν αναγνωρίζει μόνο τις ολέθριες συνέπειες που επέφερε αλλά δείχνει ότι είναι πρόθυμη να συνεργαστεί μαζί μας και να βοηθήσει στην εφαρμογή μελλοντικά καλύτερων πρακτικών στον τομέα της πρόληψης.

Η πολιτεία έχει χρέος να συνδράμει στην αποκατάσταση της βλάβης που έχουν υποστεί οι γυναίκες  εδώ και ένα χρόνο."

Διαβάστε εδώ την συνέντευξη της εκπροσώπου της Θετικής Φωνής Μαριανέλλας Κλώκα στο antivirus, σχετικά με την κατάργηση της υγειονομικής διάταξης.

Έρευνα : Δείκτης Στίγματος για τα άτομα που ζουν με HIV

Έρευνα : Δείκτης Στίγματος - Stigma Index

 

 

Ο Δείκτης Στίγματος είναι μια διεθνής έρευνα που πραγματοποιείται σε πάνω από 55 χώρες και σκοπός της είναι να καταγράψει το στίγμα που βιώνουν οι άνθρωποι που ζουν με HIV, ενώ παράλληλα να αποτελέσει εργαλείο ενδυνάμωσης και διεκδίκησης δικαιωμάτων και καλύτερων πολιτικών, με βάση επιστημονικά τεκμηριωμένα στοιχεία και τις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων που ζουν με HIV.

Τα ευρήματα από τον Δείκτη Στίγματος θα χρησιμοποιηθούν για να προωθήσουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα των ανθρώπων που ζουν με HIV και για να προάγουμε την αλλαγή στην πολιτική σε θέματα καίρια όπως η ποινικοποίηση του HIV και η προνοιακή κάλυψη. Ο Δείκτης Στίγματος μπορεί  να αποτελέσει αδιαμφισβήτητο εργαλείο στις επαφές μας με τους φορείς στα κέντρα λήψης αποφάσεων.

Η έρευνα γίνεται με την μορφή προσωπικής συνέντευξης, είναι ανώνυμη και εμπιστευτική και γίνεται από και προς άτομα που ζουν με HIV.

Η διαδικασία εστιάζει στα άτομα που ζουν με HIV, καθιστώντας τον Δείκτη Στίγματος ένα εργαλείο για και από τα άτομα που ζουν με HIV. Το ερωτηματολόγιο γίνεται μαζί και όχι στα άτομα που ζουν με HIV.

Αμεσότητα, Συμμετοχή, Ενδυνάμωση, Διεκδίκηση

Η συμμετοχή στον Δείκτη Στίγματος είναι πολύτιμη, καθώς για πρώτη φορά στην Ελλάδα πραγματοποιείται μια έρευνα για το στίγμα σε ανθρώπους που ζουν με HIV, κάτι για το οποίο δεν είχαμε μέχρι τώρα καταγεγραμμένα επιστημονικά στοιχεία.

Για την Ελλάδα, την έρευνα έχει αναλάβει να υλοποιήσει ο Σύλλογος Οροθετικών "Θετική Φωνή" σε συνεργασία με την Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας και το ΚΕΕΛΠΝΟ.

Περισσότερες πληροφορίες για την έρευνα παγκοσμίως εδώ : http://www.stigmaindex.org/





Αν ζεις με HIV, έχεις βιώσει διακρίσεις και θέλεις να μοιραστείς την εμπειρία σου ανώνυμα και εμπιστευτικά, μιλώντας σε κάποιον σαν εσένα, πάρε μέρος στην έρευνα δηλώνοντας συμμετοχή στο  210 86 27 572
ή στο stigmaindex@positivevoice.gr

Κάθε συμμετοχή είναι σημαντική!









Λίγα λόγια για το Στίγμα :

Τι είναι Στίγμα

Ετυμολογικά, το στίγμα έχει τις ρίζες του στην αρχαία Ελλάδα και αναφερόταν σε σημάδια που γίνονταν ηθελημένα σε εμφανή σημεία στα σώματα ανθρώπων προκειμένου να δηλώσουν ότι βρίσκονται σε κατώτερη θέση ή είναι επικίνδυνοι/ες. Συγχρόνως, το στίγμα προσδίδει και ποιοτικά χαρακτηριστικά στο άτομο επηρεάζοντας τον τρόπο που τον/την βλέπουν και αντιμετωπίζουν, ενώ παράλληλα επηρεάζει και τον τρόπο με τον οποίο το ίδιο το άτομο βλέπει τον εαυτό του.

Σήμερα, το στίγμα υπάρχει σε διάφορες μορφές και μπορεί να αναφέρεται σε σωματικά χαρακτηριστικά και γνωρίσματα όπως η αναπηρία ή σε άλλα όπως η ψυχική ασθένεια, η σεξουαλικότητα, ο εθισμός κ.α.

Τα άτομα που είναι στιγματισμένα, αντιμετωπίζονται αρνητικά από την κοινωνία και αποδοκιμάζονται ηθικά ενώ τους αποδίδεται άμεσα ευθύνη για την κατάσταση τους, χωρίς να λαμβάνονται υπόψιν άλλοι παράγοντες.

Στίγμα και HIV

Το HIV/AIDS από τα πρώτα χρόνια της εμφάνισης του αποτέλεσε αφορμή για κοινωνικό στιγματισμό και αποκλεισμό, κάτι που δυστυχώς, εξακολουθεί να συμβαίνει μέχρι και σήμερα.

Ο φόβος απέναντι στην αρρώστια, στον θάνατο, στο άγνωστο καθώς και η άγνοια, τα στερεότυπα και οι προκαταλήψεις σχετικά με την σεξουαλικότητα, ο συντηριτισμός και η ανάγκη της αποστασιοποίησης από κάτι που θεωρείται επικίνδυνο και μπορεί να απειλήσει την ζωή, οδήγησαν πολύ γρήγορα στον στιγματισμό και την κοινωνική διάκριση των οροθετικών ατόμων.

Καθώς εμφανίστηκε με μεγαλύτερη συχνότητα σε συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού δημιούργησε εύκολα θύματα και αποδιοπομπαίους τράγους, αποδίδοντας την ευθύνη μιας νόσου σε κοινωνικές ομάδες όπως οι γκέι και οι χρήστες ναρκωτικών ουσιών, που βαφτίστηκαν "ομάδες υψηλού κινδύνου" και μετατράπηκαν σε ομάδες υψηλής ενοχής.

Οι οροθετικοί και οι οροθετικές αντιμετωπίζονται ακόμη και σήμερα ως διαφορετικοί, άρρωστοι, επικίνδυνοι και φταίχτες για την κατάστασή τους.

Σε κοινωνικό επίπεδο, ο στιγματισμός μπορεί να οδηγήσει σε διακρίσεις σε βάρος των ανθρώπων που ζουν με HIV, στην στέρηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους και στον κοινωνικό τους αποκλεισμό.

Η διαπόμπευση συνεχίζεται: συνέντευξη με τη Ζωή Μαυρουδή

Πριν περίπου ένα χρόνο, 26 γυναίκες οδηγούνται ξημερώματα σε κτίρια της Ασφάλειας. Βρίσκονται να φέρουν τον ιό του HIV και σε λίγες ώρες τις βλέπουμε όλες στις οθόνες της τηλεόρασης και των υπολογιστών, ως οροθετικές ιερόδουλες που κατηγορούνται σε βαθμό κακουργήματος για βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη.

Δείχνουν τις φωτογραφίες τους παντού και η διαπόμπευση συνεχίζεται για μέρες. Αυτές οι γυναίκες θα δεχθούν από ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας και κυρίως των ΜΜΕ, τον απόλυτο ρατσισμό. Σήμερα έχουν αποφυλακιστεί οι 19, ενώ οι 8 έχουν ήδη αθωωθεί. Για τις 19 εκκρεμεί η δίκη, ενώ η κατηγορία έχει μετατραπεί από κακούργημα σε πταίσμα. Η αθώωση των 8 όπως και η απελευθέρωση των 19, δυστυχώς, πήρε μικρότερη διάσταση από τη διαπόμπευσή τους.

Ο τότε Υπουργός Υγείας Α. Λοβέρδος δήλωνε στο ραδιόφωνο πως «η υγειονομική βόμβα του AIDS δεν βρίσκεται πλέον μέσα στο γκέτο των αλλοδαπών όπως συνέβαινε μέχρι πρότινος, ξέφυγε από το γκέτο τώρα. Προσωπικά, αλλά και όλες οι αρμόδιες αρχές, προσπαθήσαμε πολύ γι' αυτό, για να μην ξεφύγει. Γι' αυτό φώναζα τους τελευταίους μήνες: μην πηγαίνετε με παράνομα εκδιδόμενες αλλοδαπές…». Όπως φάνηκε στην πορεία η συγκεκριμένη δήλωση του υπουργού περιείχε πολλές ανακρίβειες. Ήταν παράνομα εκδιδόμενες, ήταν αλλοδαπές, μιλούσαμε όντως για υγειονομική βόμβα; Μερικά από αυτά τα ερωτήματα απαντιούνται στο ντοκιμαντέρ της Ζωής Μαυρουδή.

Η Ζωή Μαυρουδή, ηθοποιός και σεναριογράφος στο επάγγελμα, αποφάσισε με την υποστήριξη του σωματείου Unite the Union και του οργανισμoύ Union Solidarity International να γυρίσει ένα ντοκιμαντέρ για την υπόθεση αυτή. Μιλήσαμε μέσω skype, καθότι η Ζώη μένει στο Λονδίνο, και συζητήσαμε για αυτό το ντοκιμαντέρ.

Πώς αποφάσισες να κάνεις αυτό το ντοκιμαντέρ; 

Ήθελα να εξερευνήσω τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη αυτή η ιστορία. Τα γεγονότα αυτής της υπόθεσης, όπως καλύφθηκαν από τα ΜΜΕ, δημιούργησαν μια τρομερή σύγχυση σε σχέση με τις συνθήκες κράτησης, προφυλάκισης κτλ. Ήθελα λοιπόν να διερευνήσω τελικά τι έγινε πραγματικά. Είναι μια ιστορία με πάρα πολλές παραμέτρους και σίγουρα κάτι πολύ διαφορετικό από ό,τι συνέβαινε ως εκείνη τη στιγμή στην Ελλάδα.

Τι θυμάσαι από τις μέρες που δημοσιεύτηκαν οι φωτογραφίες των γυναικών; 

Δεν ήμουν στην Ελλάδα όταν έγινε αυτό, το παρακολουθούσα από το εξωτερικό και συνεπώς δεν είδα όλη τη γκάμα της τηλεοπτικής κάλυψης. Είδα όμως κάποιες από τις τηλεοπτικές εκπομπές, έμαθα ότι δημοσιεύτηκαν οι φωτογραφίες και είδα τα εξώφυλλα και τις αναρτήσεις στο ίντερνετ. Πρώτα στο site της Ελληνικής Αστυνομίας και μετά σε ένα σωρό άλλα site, τα οποία συνεχίζουν να έχουν τις φωτογραφίες παρότι πολλές από τις γυναίκες αυτές έχουν αθωωθεί και έχουν καταρρεύσει οι κατηγορίες της πορνείας. Δηλαδή βλέπεις ακόμα το άρθρο να λέει «οι ιερόδουλες με AIDS» και από κάτω οι φωτογραφίες των γυναικών που έχουν αθωωθεί. Αυτό ισχύει μέχρι και σήμερα. Η διαπόμπευση συνεχίζεται, η διαπόμπευση δε σταμάτησε τη στιγμή που έπαψαν να δείχνουν τις φωτογραφίες τους οι τηλεοράσεις, ούτε καν τη στιγμή που αθωωθήκαν.

Η διαπόμπευση, και αυτό είναι κάτι που πρέπει να καταλάβουμε, μόλις συμβεί είναι σαν το κουτί της Πανδώρας. Είναι κάτι που δεν μπορείς να το πάρεις πίσω. Από τη στιγμή που διαπόμπευσες αυτές τις κοπέλες δεν μπορείς να το σβήσεις.

Τι άλλαξε ή τι έγινε διαφορετικό μέσα σου μετά τις συνεντεύξεις που πήρες από τις γυναίκες αυτές; 

Κατάλαβα καταρχάς πως λειτουργεί το ψέμα. Το ψέμα και η παραπληροφόρηση είναι ένα παράδοξο πράγμα, είναι ταυτόχρονα απλό και εξαιρετικά περίπλοκο. Όταν αρχίσεις και το εξερευνάς καταλαβαίνεις ότι είναι πάρα πολύ περίπλοκο και είναι πάρα πολύ δύσκολο να το αποδομήσεις.

Κατάλαβα επίσης πως η συγκεκριμένη υπόθεση αγγίζει πολλές διαφορετικές πληθυσμιακές ομάδες και πως είναι πάρα πολύ περίπλοκη. Όπως μου είπε και ένας από τους νομικούς που μίλησα, η δικογραφία είναι ογκωδέστατη και πολλές από τις αρχικές κατηγορίες δεν μπορούσαν να σταθούν τελικά και στην πορεία καταρρίπτονταν.

Μέσα σε όλη αυτή την περιπλοκότητα, βλέπεις πως χάνεται η αλήθεια. Πως χάνεται η αλήθεια και πως εξατμίζονται όλες αυτές οι προσωπικές ιστορίες των γυναικών αυτών.

Κατάλαβα επίσης την αγανάκτηση των ανθρώπων που εργάζονται στον τομέα της υγείας. Την αγανάκτησή τους για το πόσο πίσω πήγε τη δουλειά τους αυτή η ιστορία. Πόσο κλόνισε την εμπιστοσύνη, πόσο κόπο κατέβαλαν για να μπορέσουν να μαζέψουν τα σπασμένα των πολιτικών. Τέλος, κατάλαβα πόσο πολύ έχει σημαδευτεί μια για πάντα η ζωή αυτών των γυναικών και των οικογενειών τους.

Μπορείς να μοιραστείς μαζί μας κάποια μικρή ιστορία γυρίζοντας αυτό το ντοκιμαντέρ; Τι είναι αυτό που σε συγκλόνισε πιο πολύ σαν ιστορία; 

Νομίζω αυτό που με συγκλόνισε πιο πολύ σαν ιστορία ήταν αυτή μιας μητέρας που μου εξομολογήθηκε ότι η κόρη της την πήρε τηλέφωνο από τη φυλακή για να της πει ότι είναι άρρωστη. Δεν της είπε ότι είναι στη φυλακή, της είπε «είμαι άρρωστη». Δηλαδή προσπάθησε να επικοινωνήσει με την οικογένειά της μέσα από μια κατάσταση κράτησης για να της κάνει αυτήν την ανακοίνωση. Κάτι που θα έπρεπε κανονικά να έχει γίνει σε ιδιωτικό χώρο με υποστήριξη της ίδιας και της μητέρας της. Δεν της δόθηκε όμως αυτή η επιλογή.

Κάτι αντίστοιχα συγκλονιστικό μου είπε και άλλη μια κοπέλα. Μου είπε ότι δεν καταλάβαινε γιατί την κρατούσαν. Ρώτησε τους αστυνομικούς γιατί την κρατάνε. Αναρωτιόνταν αν την κρατάνε επειδή είναι άρρωστη. Υπάρχουν κοπέλες που καταλάβανε μετά από ενάμιση μήνα που κρατούνταν, τι είχε συμβεί. Αυτό νομίζω είναι αυτό που με έχει συγκλονίσει περισσότερο από όλα. Ότι αυτοί οι άνθρωποι όχι μόνο συνελήφθησαν κάτω από συνθήκες εκτός κάθε νομιμότητας, αλλά ότι δεν τους δόθηκε καν η δυνατότητα, όπως μου είπε και ένας νομικός, να υπάρχουν ως υποκείμενα σε αυτήν την υπόθεση. Δηλαδή διαπομπεύτηκαν, τους αφαιρέθηκε η αξιοπρέπεια και η δύναμή τους σε όλα τα επίπεδα. Όπως διαδραματίστηκε αυτή η ιστορία, τους αφαιρέθηκε κάθε δυνατότητα να διεκδικήσουν το δίκιο τους και την αξιοπρέπειά τους. Τους αφαιρέθηκε το δικαίωμα να μπορούν να πουν στις μανάδες τους ότι έχουν αυτόν τον ιό. Ή ακόμα και να επιλέξουν να μην το πουν.

Για ποιους λόγους θεωρείς πως έγιναν οι συγκεκριμένες συλλήψεις και μετά η διαπόμπευση; 

Σχεδόν όλοι οι άνθρωποι με τους οποίους μίλησα είχαν την άποψη, που εκφράστηκε με σθένος, ότι αυτές οι συλλήψεις και η διαπόμπευση έγινε καθαρά για πολιτικούς λόγους. Για τη συγκέντρωση ψήφων πριν τις εκλογές από τους συγκεκριμένους πολιτικούς, τον Λοβέρδο και τον Χρυσοχοΐδη. Κάποιες βδομάδες πριν τις συλλήψεις ψηφίστηκε η υγειονομική διάταξη.

Η διάταξη αυτή αναφερόταν στους τοξικομανείς και τα εκδιδόμενα άτομα ως ευπαθείς ομάδες και αναφερόταν στην ανάγκη υποχρεωτικής τους εξέτασης, όπως και στην ανάγκη εξέτασης και περιορισμού των λαθρομεταναστών. Ο κος Λοβέρδος καυχήθηκε σε ορισμένες συνεντεύξεις ότι η διάταξη θα του έλυνε τα χέρια ώστε να εξετάζει ανθρώπους ενάντια στη θέλησή τους.

Η εν λόγω υγειονομική διάταξη είναι έτσι κι αλλιώς ένα πολύ κακογραμμένο κείμενο με πάρα πολλές ασάφειες και είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς αν τηρήθηκε ακόμα και η ίδια στη συγκεκριμένη υπόθεση. Για παράδειγμα, το θέμα του ιατρικού απορρήτου, όπως μου εξήγησαν πολλοί γιατροί, είναι κάτι που δεν μπορεί να παρακαμφθεί και όμως παρακάμφθηκε. Ένα άλλο παράδειγμα είναι ότι ο HIV δεν αναφέρεται σε αυτή την υγειονομική διάταξη επαρκώς ως μια από τις ασθένειες οι οποίες αποτελούν υγειονομικό κίνδυνο. Και φυσικά δεν θεωρείται ούτε από τους διεθνείς οργανισμούς και τις διεθνείς υγειονομικές διατάξεις ο HIV μια επείγουσα απειλή για τις δυτικές χώρες.

© Μαριάννα Ρουμελιώτη

Θεωρείς το συγκεκριμένο συμβάν μεμονωμένο περιστατικό; 

Στην Ελλάδα υπάρχει προϊστορία. Είχαμε περιπτώσεις ποινικοποίησης του ιού του HIV στον τομέα της εργασίας. Αλλά κατά τη γνώμη μου η υπόθεση αυτή δεν μπορεί να συσχετιστεί με παλιότερα τέτοια θέματα, ακόμα και με ελληνικές υποθέσεις που έφτασαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Αυτή την υπόθεση μπορώ μόνο να τη συσχετίσω με την άνοδο του αστυνομικού κράτους στη χώρα γενικότερα. Στο κομμάτι της έρευνας και των συνεντεύξεων μιλήσαμε και με έναν ειδικό στα θέματα της υποσαχάρειας Αφρικής και μπορούμε να πούμε πως αυτό που βλέπουμε σήμερα στην Ελλάδα είναι μια κατάσταση απαρτχάιντ.

Υπάρχει βεβαίως και η άποψη ότι υπάρχουν στην Ελλάδα θεσμικά προβλήματα τα οποία μπορούμε να καταλογίσουμε στις ελληνικές αρχές, θέματα σχετικά με την οργάνωση στο Υπουργείο Υγείας και το ΚΕΕΛΠΝΟ, υπάρχει και το προηγούμενο με την ποινικοποίηση της ασθένειας σε μεμονωμένες περιπτώσεις ατόμων σε προσωπικές ή εργασιακές σχέσεις, αλλά αυτή η υπόθεση δε νομίζω ότι μπορεί να εξηγηθεί σε σχέση με οτιδήποτε άλλο. Αυτή είναι η προσωπική μου άποψη, αλλά φυσικά στο ντοκιμαντέρ δείχνουμε και άλλους λόγους για τους όποιους μπορεί να συμβαίνει όλο αυτό.

Γιατί πιστεύεις ότι πούλησε τόσο αυτό το γεγονός στα ΜΜΕ; 

Νομίζω ότι είναι σαφές πια ότι όταν γίνεται κάποια κίνηση από μια επίσημη αρχή, τα ΜΜΕ αναπαράγουν άκριτα τις αποφάσεις αυτές. Αυτό συνέβη και στη συγκεκριμένη περίπτωση. Βέβαια αυτή τη φορά είχε μια πολύ άγρια έκφανση όλο αυτό το πράγμα. Όπως μου είπε μια ακτιβίστρια που ασχολήθηκε με το θέμα, έβλεπες να συζητιέται το θέμα της καταπάτησης των δικαιωμάτων και παράλληλα να δείχνουν τις φωτογραφίες των γυναικών χωρίς να προστατεύονται τα πρόσωπα τους για παράδειγμα. Το πώς έπαιξε όλο αυτό στα ΜΜΕ ήταν ένας παραλογισμός.

Τι ελπίζεις να πετύχεις με την δημιουργία αυτού του ντοκιμαντέρ; 

Πιστεύω ότι έχουμε χρέος ως πολίτες, δεν θα πω δημοσιογράφοι, γιατί δεν είμαι επαγγελματίας δημοσιογράφος και δεν το ασκώ αυτό ως επάγγελμα, να παίρνουμε στα χέρια μας την εξερεύνηση της αλήθειας. Εδώ υπήρχε μια τρομερή παραπληροφόρηση και κάποια στιγμή φοβήθηκα ότι η ιστορία αυτή θα εξατμιστεί, θα ξεχαστεί. Θέλω λοιπόν να κάνω ότι μπορώ για να μη ξεχαστεί, να υπάρχει ως σημείο αναφοράς. Μακάρι να κάνουν κι άλλοι έρευνες για το συγκεκριμένο θέμα, μακάρι το κρατικό κανάλι που αναπαρήγαγε και αυτό τις φωτογραφίες, να κάνει κι αυτό μια δική του έρευνα. Μέχρι τώρα δεν έχω δει κάτι. Στο βαθμό που μπορούμε ως άνθρωποι, ως πολίτες, ως ομάδες, ανεξάρτητοι από αυτά τα μέσα, οφείλουμε, πιστεύω, να συνεισφέρουμε στο να μην ξεχνιούνται αυτά τα γεγονότα. Και πολύ φοβάμαι στην Ελλάδα συμβαίνουν τόσα πολλά και με τέτοια συχνότητα που έχουμε αρχίσει να απελπιζόμαστε και να χάνουμε τον έλεγχο. Πρέπει όμως να μην ξεχνάμε ότι μπορούμε και πρέπει να καταγράψουμε την ιστορία της χώρας μας όπως διαδραματίζεται. Ζούμε σε μια εποχή που η διανομή της πληροφορίας μας επιτρέπει να το κάνουμε και οφείλουμε να το κάνουμε. Και αυτό λοιπόν προσπαθήσαμε να κάνουμε με αυτό το ντοκιμαντέρ. Να δημιουργήσουμε ένα ιστορικό, ένα ντοκουμέντο, ένα χρονικό αυτής της υπόθεσης.

*Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα από τη Ζωή σχετικά με το θέμα πατήστε εδώ και εδώ

πηγή : http://enfo.gr/

Μια φυλακισμένη οροθετική λιγότερη

της Σίσσυς Βωβού

Έναν τέτοιο τίτλο ίσως θα έβαζε ο Μπρεχτ αν ήθελε να ενημερώσει και να καταγγείλει την αυτοκτονία μιας οροθετικής κρατούμενης στις φυλακές Κορυδαλλού σήμερα.

Η Μαρία Θεοδωράκη, πάνω από 30 ετών (δεν γνωρίζουμε ακριβώς) κρεμάστηκε με το σεντόνι της στις φυλακές Κορυδαλλού όπου κρατείτο επειδή, όπως έλεγε η ίδια, είχε κλέψει ένα παντελόνι.

Την Μαρία είχαμε γνωρίσει κατά τις επισκέψεις της «Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στις διωκόμενες οροθετικές» στις φυλακές, ήταν μια λεπτή και μικροκαμωμένη κοπέλα που δεν ανήκε στην ομάδα των διαπομπευμένων γυναικών. Κρατείτο όμως στην ίδια πτέρυγα που επιφυλάσσεται για όλες τις οροθετικές. Κόλλησε τον ιό του HIV όταν δάγκωσε μια άλλη γυναίκα, σε έναν καυγά, όχι στις φυλακές, απ’ όσο ξέρουμε.

Την περασμένη εβδομάδα, μας είχαν ενημερώσει ότι χαρακώθηκε στο λαιμό πρόσφατα με ξυράφι (απόπειρα αυτοκτονίας), μπροστά στη μητέρα της που την είχε επισκεφθεί, με το αίμα να εκτοξεύεται μακριά και να δημιουργεί ένα εφιαλτικό σκηνικό.

Μετά το αιματηρό περιστατικό την μετέφεραν στο Δαφνί, γιατί είχε γίνει από παλιότερα διάγνωση ότι έπασχε από διπολικό σύνδρομο και σχιζοφρένεια, όπως η ίδια είχε πει σε συγκρατούμενές της. Σύντομα όμως, πριν λίγες μέρες, την επανέφεραν στη φυλακή, όπου έδειχνε διαταραγμένη και επιθετική συμπεριφορά, επικίνδυνη ακόμα και για τις συγκρατούμενές της, οι οποίες ανησυχούσαν.

Αντί να την κρατήσουν στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο, οι αρχές αποφάσισαν να επιστρέψει στον Κορυδαλλό, όπου σύντομα «κατάφερε» να αυτοκτονήσει, μετά από συνεχείς προσπάθειες. Αν έπαιξε ρόλο η έλλειψη κρεβατιών και δυνατοτήτων στο Δαφνί ώστε να μην χωράει ανάμεσα στους άλλους και άλλες ψυχασθενείς δεν το γνωρίζουμε, πάντως το θεωρούμε πολύ πιθανό, αφού γνωρίζουμε την αποδόμηση των υπηρεσιών υγείας που έχουν φέρει τα μνημόνια και ακόμα περισσότερο την αποδόμηση των υπηρεσιών ψυχικής υγείας.

Ήταν μια ατίθαση και διαταραγμένη νέα γυναίκα, που είχε κάνει φυλακή και στο παρελθόν για ασήμαντα αδικήματα, όπως το τελευταίο με το παντελόνι.

Θα λέγαμε ότι έχουμε μια «προαναγγελθείσα αυτοκτονία», με υπεύθυνους όσους επιλέγουν να κρατούν στη φυλακή ένα άτομο με τόσο επιβαρυμένη ψυχική, αλλά και σωματική υγεία, δηλαδή το κράτος, τους νομοθέτες με τα πτυχία Πανεπιστημίου, τους εισαγγελείς, με τις ωραίες γραβάτες και την κοινωνική καταξίωση. Αυτή είναι η Δικαιοσύνη, την έχουμε γνωρίσει από μέσα κι απέξω.

Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης ζητά την μεταφορά όλων των οροθετικών γυναικών και την ιατρική τους παρακολούθηση στο νοσοκομείο των φυλακών, όπως γίνεται και με τους υπόδικους οροθετικούς άνδρες. Δυστυχώς, δεν διαθέτουν χώρους για τις οροθετικές γυναίκες στο νοσοκομείο των φυλακών.

Πολύ περισσότερο, θυμίζουμε ότι όλες οι διαπομπευμένες οροθετικές γυναίκες απαλλάχθηκαν από τα δικαστήρια και η πολύμηνη φυλάκισή τους (από 3 έως 9 μήνες με σταδιακή αποφυλάκιση) αποδείχτηκε και με τις αποφάσεις ότι ήταν παράνομη. Άρα δεν θα έπρεπε να είχαν κρατηθεί ούτε στο νοσοκομείο των φυλακών.

Θυμίζουμε ότι απόπειρες αυτοκτονίας είχαν κάνει στο παρελθόν πολλές από τις κρατούμενες, που κόβονταν με ξυράφια τόσο από το σύνδρομο στέρησης το οποίο είχαν οι εξαρτημένες όσο και από την απόγνωσή τους για την αναίτια φυλάκιση.

Ο πρωτομάστορας διώκτης των οροθετικών γυναικών, Λοβέρδος, ανακοινώνει αυτές τις μέρες την ίδρυση πολιτικού κόμματος. Θέλει φαίνεται να τον επαινέσει ο ελληνικός λαός για αυτό το έγκλημά του, όπως και για τόσα άλλα.

Αποχαιρετούμε δυστυχώς σήμερα τη Μαρία Θεοδωράκη, που έφυγε γιατί ο αγώνας μας αργεί να φέρει αποτελέσματα απέναντι σε ένα ανάλγητο και εκδικητικό κράτος, που «έπρεπε» να την κρατάει μέσα γιατί είχε κλέψει ένα παντελόνι.

πηγή : http://www.fylosykis.gr 

Διακρίσεις και αποκλεισμός των οροθετικών από τις υπηρεσίες φιλοξενίας αστέγων

Διακρίσεις και αποκλεισμό αντιμετωπίζουν στην εύρεση φιλοξενίας και στέγης οι άστεγοι/ες που ζουν με HIV/AIDS στην Ελλάδα.


Η στέγη, η τροφή και η ένδυση, αποτελούν βασικές ανάγκες επιβίωσης, ανάγκες τις οποίες καλείται το Κράτος Πρόνοιας να καλύψει για κάθε άνθρωπο που τις στερείται, μέσα από δομές και προγράμματα τόσο για τον ευρύ πληθυσμό, όσο και πιο στοχευμένα για ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, σύμφωνα με την χάρτα ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Ο.Η.Ε.




Σε αντίθεση με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες που φροντίζουν μέσα από διάφορες δομές και προγράμματα να μην μένουν χωρίς στέγη οι άνθρωποι που ζουν με HIV/AIDS, στην Ελλάδα οι επιλογές είναι πολύ περιορισμένες και οι πιθανότητες να βρεις φιλοξενία ελάχιστες.

Το ΚΕΕΛΠΝΟ είναι ο μόνος φορέας που διαθέτει επίσημα δομές φιλοξενίας για οροθετικούς. Πρόκειται για τη «Δομή Φιλοξενίας Άπορων Ενηλίκων Οροθετικών» (Αθήνα) και για τον «Ξενώνα Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης» (Πειραιάς). Οι θέσεις σε αυτές τις δομές είναι περιορισμένες (12 και 19 αντίστοιχα), και κατά συνέπεια εξυπηρετούνται εξαιρετικά επιβαρυμένες περιπτώσεις.

Οι δομές φιλοξενίας στο Κέντρο Υποδοχής & Αλληλεγγύης του Δήμου Αθηναίων (ΚΥΑΔΑ) δεν φιλοξενούν ανθρώπους που ζουν με HIV/AIDS, καθώς προαπαιτείται η συναινετική εξέταση για HIV/AIDS και αποκλείονται οι άνθρωποι που είναι θετικοί.

Στην ΜΚΟ ΚΛΙΜΑΚΑ που ασχολείται με τους αστέγους, αν και δεν υπάρχει μια σαφής διαδικασία όπως αυτή στο ΚΥΑΔΑ, γενικά δεν έχουν τη δυνατότητα να φιλοξενήσουν ανθρώπους που ζουν με HIV/AIDS στις πολύ περιορισμένες θέσεις που παρέχουν (7), ενώ οι επιμέρους δομές που συνεργάζονται με την ΚΛΙΜΑΚΑ απευθύνονται σε άλλες κατηγορίες πολιτών, όπως πρώην τρόφιμους ιδρυμάτων ψυχικής υγείας.

Γίνεται τέλος κατ’ εξαίρεση εξυπηρέτηση ειδικών περιπτώσεων ανθρώπων που ζουν με HIV/AIDS με επιχορήγηση βραχυχρόνιας διαμονής σε ξενοδοχεία τόσο από το «Γραφείο ψυχοκοινωνικής στήριξης και ψυχοθεραπευτικών παρεμβάσεων» του ΚΕΕΛΠΝΟ, όσο και από την PRAKSIS.

Με την κατάργηση των Οργανισμού Εργατικής Εστίας και Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας, οι οποίοι παρείχαν στον ευρύ πληθυσμό επιλογές επιδότησης ενοικίου και στεγαστικού δανείου, οι παροχές στέγασης είναι σχεδόν ανύπαρκτες για έναν άνθρωπο που ζει με HIV/AIDS.

Στην περίπτωση των ανθρώπων που κάνουν και χρήση ναρκωτικών ουσιών, η κατάσταση γίνεται ακόμα δυσκολότερη, αντιμετωπίζουν επιπλέον προβλήματα λόγω της χρήσης ενώ παράλληλα αποκλείονται και από τις δομές φιλοξενίας για οροθετικούς του ΚΕΕΛΠΝΟ, καθώς προϋποθέτουν το άτομο να έχει απεξαρτηθεί, κάτι που είναι μάλλον αδύνατο να συμβεί όσο εξακολουθεί να ζει στον δρόμο.


Έτσι λοιπόν, οι ελλείψεις σε προγράμματα για την κάλυψη βασικών αναγκών για οροθετικά άτομα, οδηγούν τους ανθρώπους που ζουν με HIV/AIDS και δεν έχουν στέγη στο να αντιμετωπίζουν πολύ σοβαρά προβλήματα κάλυψης των αναγκών τους αλλά και επιβίωσης, καθώς κάποιος ή κάποια που ζει στο δρόμο εάν δεν μπορεί πρώτα να καλύψει τις απόλυτα βασικές για την επιβίωση ανάγκες, όπως στέγη, τροφή, ρουχισμός, θα είναι μάλλον απίθανο να έχει πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, στην θεραπεία και στις κοινωνικές παροχές που δικαιούται. 


Επιπλέον, οι ελλείψεις αυτές λειτουργούν ανατρεπτικά και στην πρόληψη του HIV/AIDS, καθώς έχουμε οροθετικούς/ές που ζουν στο δρόμο, χωρίς πρόσβαση στην αντιρετροϊκή θεραπεία, με μεγάλη πιθανότητα να μοιράζονται σύριγγες εάν κάνουν χρήση και δεν έχουν πρόσβαση σε δωρεάν σύριγγες, ή να εκδίδονται εξαναγκαστικά προκειμένου να επιβιώσουν, συχνά χωρίς να έχουν επιλογή στην χρήση προφυλακτικού (λαμβάνοντας υπόψιν ότι μεγάλο ποσοστό των "πελατών" απαιτούν την μη χρήση προφυλακτικού).  

Η πραγματική "Υγειονομική Βόμβα" λοιπόν (όπως ακούμε κατά καιρούς να χαρακτηρίζονται άνθρωποι που ζουν με HIV/AIDS, μετανάστες, εκδιδόμενα άτομα κλπ) δεν είναι οι οροθετικοί/ές αλλά οι διακρίσεις, η αμέλεια και οι τραγικές ελλείψεις σε δομές και προγράμματα πρόνοιας και πρόληψης που να διασφαλίζουν την πρόσβαση όλων κατ'αρχήν στην δωρεάν, ανώνυμη και συναινετική εξέταση για HIV (και όχι υποχρεωτικούς ελέγχους και πογκρόμ που μόνο αρνητικές επιπτώσεις μπορεί να έχουν) και την κάλυψη των βασικών για την επιβίωση αναγκών των ανθρώπων που ζουν με HIV/AIDS, πράγματα που δυστυχώς, απέχουν πολύ από την σημερινή Ελληνική πραγματικότητα. 


*το κείμενο γράφτηκε με πληροφορίες από τον Σύλλογο Οροθετικών "Θετική Φωνή"

HIV + Ηπατίτιδες

Η Θετική Φωνή (Σύλλογος Οροθετικών) σε συνεργασία με τον νεοσύστατο Προμηθέα (Σύλλογος Ασθενών Ήπατος) δημιούργησαν τον οδηγό "HIV + Ηπατίτιδες" για ανθρώπους που ζουν με συλλοιμώξεις, αλλά και χρήσιμες πληροφορίες για την ενημέρωση όλων μας. 

Μπορείτε εδώ να διαβάσετε τον οδηγό σε ηλεκτρονική μορφή και σύντομα θα ανακοινωθεί ο τρόπος διανομής του εντύπου. 

Είσαι για ένα γρήγορο;

Μια νέα δομή, που υπάρχει ήδη σε πολλές πόλεις ανά τον κόσμο ήρθε επιτέλους και στην Αθήνα.


Το Ath Checkpoint, είναι ένα κέντρο πρόληψης για τον HIV για άντρες που κάνουν σεξ με άντρες στην Αθήνα. Είναι σχεδιασμένο να προσφέρει ενημέρωση για safer sex, γρήγορο τεστ για HIV και διασύνδεση με τις μονάδες υγείας σε περίπτωση θετικών αποτελεσμάτων.

Έλα και εσύ για ένα τεστ HIV είναι :

ΓΡΗΓΟΡΟ: Αποτέλεσμα σε 20΄. Χωρίς αναμονή και ουρές, 

ΑΝΩΝΥΜΟ: Δε θα χρειαστεί να δώσεις τα στοιχεία σου. Δε θα το μάθει κανείς, 

ΔΩΡΕΑΝ: Δε θα σου κοστίσει τίποτα και 

ΑΝΩΔΥΝΟ: Δε χρησιμοποιούμε σύριγγες. Είναι ένα γρήγορο τεστ αντισωμάτων στο σάλιο.

Βρισκόμαστε στο κέντρο της Αθήνας, πολύ κοντά στο σταθμό μετρό Μοναστηράκι.

Δεν έχεις παρά να τηλεφωνήσεις στο 210 3310400 ή να περάσεις από τα γραφεία για να κλείσεις ένα ραντεβού την ώρα που σε βολεύει.

Να θυμάσαι ότι το Ath Checkpoint λειτουργεί καθημερινά από τις 12 το μεσημέρι έως τις 8 το απόγευμα, Δευτέρα έως και Σάββατο.

Σε περιμένουμε!

Για περισσότερες πληροφορίες : athcheckpoint.gr 

Θάνατος οροθετικού κρατούμενου

                   Δελτίο Τύπου

Αθήνα, 26 Σεπτεμβρίου 2012

Με λύπη και οργή πληροφορηθήκαμε το γεγονός του θανάτου οροθετικού κρατουμένου των Φυλακών Κορυδαλλού που συνέβη την (Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου) από άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία, αν και πιθανολογείται η ενδοφλέβια χρήση ναρκωτικών ουσιών.

Μέχρι να ανακοινωθεί η επίσημη ιατροδικαστική έκθεση, ο Σύλλογος Οροθετικών Ελλάδας, Θετική Φωνή, επιθυμεί να εκφράσει τη συμπαράστασή του στην οικογένεια του θανόντα και στους άλλους οροθετικούς κρατούμενους. 

Παράλληλα όμως εκφράζουμε την έντονη διαμαρτυρία έναντι της Πολιτείας για το γεγονός ότι, αν και είναι υπεύθυνη για την προστασία των ανθρώπων που βρίσκονται μέσα στις φυλακές, αδυνατεί να εξασφαλίσει, όχι μόνο τις απαραίτητες συνθήκες διαβίωσης, αλλά και την ίδια την προστασία της ζωής τους.

Ενημερωθήκαμε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης ότι έχει ήδη διατάξει εισαγγελική έρευνα για το εν λόγω περιστατικό και έχει προγραμματίσει την μετεγκατάσταση των οροθετικών κρατουμένων από το Νοσοκομείο Άγιος Παύλος, σε νέα, ειδική και πιο ανθρωπινή πτέρυγα στις Φυλακές Κορυδαλλού, επιθυμώντας με αυτόν τον τρόπο να απαντήσει και στο πάγιο πρόβλημα των δυσμενών συνθηκών κράτησης και διαβίωσης των φυλακισμένων που ζουν με HIV.

Ο Σύλλογος Οροθετικών Ελλάδας θα στηρίξει την ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης σε κάθε προσπάθειά της να αντιμετωπίσει τα πολύ σοβαρά προβλήματα με τα οποία παλεύουν καθημερινά οι οροθετικοί κρατούμενοι, αρκεί να μην περιοριστεί σε επίπεδο εξαγγελιών αλλά να προχωρήσει στην άμεση υλοποίησή τους.

Παράλληλα, θα θέλαμε για άλλη μια φορά να τονίσουμε, με βάση και την πιθανολογούμενη αιτία θανάτου από χρήση, την υποκριτική στάση της Πολιτείας και του σωφρονιστικού συστήματος, που κλείνει τα μάτια στην πραγματικότητα που επικρατεί στις ελληνικές φυλακές και σχετίζεται άμεσα με τους τρόπους μετάδοσης του ιού. Η ενδοφλέβια χρήση ναρκωτικών, το σεξ χωρίς προφυλάξεις, ο στιγματισμός κτλ είναι αληθινά γεγονότα στις ελληνικές φυλακές και είναι καλύτερα αντί να στρουθοκαμηλίζουμε να αντιμετωπίζουμε τα δεδομένα και να τα επιλύουμε. Οι διεθνείς οδηγίες δείχνουν τους τρόπους των παρεμβάσεων και το μόνο που χρειάζεται να γίνει είναι να εφαρμοστούν προγράμματα εμπνευσμένα από αυτές για τα οποία απαιτείται η Πολιτεία να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να δείξει την απαραίτητη βούληση.

Η πλειοψηφία των οροθετικών κρατουμένων βρίσκονται μέσα στη φυλακή για ιδία χρήση ναρκωτικών και επομένως καλούμε για άλλη μια φορά την Πολιτεία να επανεξετάσει τη σωφρονιστική της πολιτική, αποφεύγοντας τον εγκλεισμό άρρωστων ανθρώπων, τοξικοεξαρτημένων, που κανέναν κίνδυνο δεν αποτελούν για την ελληνική κοινωνία, παρά μόνο για τον ίδιο τους τον εαυτό. Η λύση βρίσκεται στην εφαρμογή βέλτιστων πρακτικών που εφαρμόζονται και σε άλλες χώρες και έχουν να κάνουν με προγράμματα απεξάρτησης, με δράσεις ενημέρωσης, με δομές κοινωνικών υπηρεσιών και στην περίπτωση εγκλεισμού, προγραμμάτων μείωσης της βλάβης με διανομή συριγγών και προφυλακτικών, μια πρακτική που συνιστάται και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

                                                                                                                                                                                                                                 

                                                                              www.positivevoice.gr

                                                                    

                     Αγ. Αναργύρων 13, 10554, Aθήvα - Tel: 210 8627572 - Fax: 211 8001051 - Email: info@positivevoice.gr